A czy ktoś mi może powiedzieć do jakiego stylu "u-historyczniono" Hotel Łysogóry? Bo wg mnie do żadnego lub do zbyt wielu na raz. Niby to miała być secesja (vide wnętrze) a tu nagle się pojawia jakiś rzymski portykmichal_ck pisze:Ten budynek nadaje się wyącznie do "u-historycznienia", podobnie jak to miało miejsce w przypadku Hotelu Łysogóry
A do tego od podwórza elewacje są zupełnie z innej bajki, zupełnie nijakie a widać je z daleka. I to ma być wzór do naśladowania???Tylko żeby było jasne- nie czepiam się pieczołowitości wykonania, dobrych materiałów itp oraz tego że to miejsce odżyło - budynek i jego przedpole są odświeżone, uporządkowane, wywalili ruderę na skrzyżowaniu to i jest fajnie. Ale sposób podejścia do budynku nadgryzionego zębem czasu, który aż prosił się o remont, na zasadzie "Panie mam tu starą syrenkę, rozlatuje się powoli, może by mi ją Pan wyremontował, ale tak, żeby z zewnątrz wyglądała na porządną starą bryczkę, taką z XIX/XX wieku..." woła o pomstę do nieba.
Nie tędy droga. Jak już ktoś koniecznie chce mieć budynek historyzujący to niech sobie go zbuduje od początku w jakimś stylu a nie przerabia jeden styl na inny i robi karykaturę. Mieszanki stylów w starych , nierzadko zabytkowych budynkach spotyka się często ale zawsze odbywało się to na zasadzie "zmieniamy stare na nowe" (choć i to często staje się karykaturą ale wg mnie unowocześnianie jest uzasadnione) a nie na odwrót.
I jeszcze chciałem zauważyć że budynek NOTu to już też jest prawie zabytek (niemal 50 lat), przedstawia pewien już historyczny styl w architekturze i w całkiem niezły sposób.
Pozdrawiam,
Bartek
). Zwróć proszę uwagę na prosty fakt, że to co teraz uważamy za stare (historyczne) powstawało w swoich czasach jako współczesne (charakterystyczne dla danej epoki, czasu, miejsca). Czemu teraz mielibyśmy postępować inaczej, promując architektoniczną scenografię i celowe zacieranie tożsamości historycznej obiektów? To mniej więcej tak jakbyśmy dali przyzwolenie na przemalowywanie obrazów do stylów z innych epok. Nie da się ze Śródmieścia Kielc zrobić starówki Krakowskiej doklejając do istniejących budynków styropianowe gzymsy - to właśnie jest sztafaż i przeciwko takiemu podejściu protestuję, bo to jest propagowanie złych wzorców (prościej mówiąc jest to zwykłe oszustwo). Warto też pomyśleć o następnych pokoleniach – to co dla nas wydaje się bezwartościową PRL-owską tandetą dla nich będzie już posiadać wartości historyczne (już 50-cio letnie obiekty mogą być zabytkami i mamy już takie przykłady). Tu pojawia się aspekt czasu – jak daleko mamy się w 'quasi-historyzacji' posunąć? - 50, 100, 200 lat ... ? kto ma niby zadecydować co wolno a czego nie wolno budować ? ... trochę mi to trąci cenzurą. Nie mam w sobie aż tyle odwagi żeby zdecydować za innych co jest a co nie jest dla nich odpowiednie. Sprowadzając problem do czysto dydaktycznego (wychowawczego) charakteru – wiem, że jeśli dam dziecku przyzwolenie na 'oszukiwanie' (nawet w dobrej wierze) to po prostu uczę je kłamać. Jeśli pokaże, że tylko dorośli mają rację (tylko stare jest dobre) to tak naprawdę mówię – jesteś niewiele wart. W podejściu do poruszanej problematyki zasady są takie same, a dziećmi przyszłe pokolenia.
Akurat NOT jest moim zdaniem tym dobrym przykładem. Generalnie przełom lat 50-tych i 60-tych był naprawdę niezły z mojego dzisiejszego punktu widzenia. Potem się strasznie posypało.
